icardi sen bize ne yaptın

ince bir serinlik değerdi evvel baharda şimdi kış ve sevgililer yüzünü öte döndürdü 
sırtını bir bahara yasladı âşıklar, bir dağa yasladı, yeşillere ve sulara
usulca çekildi sevmeyi bilen herkes, gizledi kendisini bir ağacın kovuğuna
icardi sen bize ne yaptın saklandığımız yerden çıkarıp yeniden sevdirdin
sevinirken havada uçar gibi ellerimiz kulaklarımızda, kıyamda
hayata küsmüştük barıştırdın, olmaz demişlerdi inanmıştık olmayacağına 
sen oldurdun sen güldürdün sana inandık

sevgilinin elinden tutulur, uzun uzun yürünür
umut edilir, güzel günlere inanılır, bunları sen yaptın
icardi sen bize ne yaptın sabah uyanınca içimiz kıpır kıpır
bir kıvılcım çaktın, olmaz bir gol attın, bir güldün bize ne yaptın

kimseyi yeterince sevmemeyi öğrenmek uzun yıllar aldı
çok yenildik çok üzüldük çok incindik artık sana inandık
bir öfkenin ardına gizlenmiş o büyük kırgınlık yordu kalbimizi
artık yeri göğü sarmak dileyişlerimiz, kavgalara girişlerimiz yok
bir çiçeği yaşatmak ve büyütmek için kavgalardayız artık 
şöyle derinden bir nefes şöyle usulca bir soluk 
bunların hepsi kimsesizliğimize bir yurt arayışı

bir valizi nerede bırakmış olmak korkutur insanı ve bir yara bandı neyi iyileştirir 
neyle yorulur insan neye küser neye kırılır nasıl bıkar nefes almaktan 
çekilen ağrılar, yaşanan sancılar ve sızlayan kalp hepsi nasıl iyileşir
öyle ki kalp, ağrıyorken yaşadığını bildi, gece güne döndüğünü bildi

ama bir golün sevinci bizi kendimize getirdi, sevdayı dile getirdi
icardi sen bize ne yaptın içimiz dışımız bahar güzelliği
adını bir bahane bildik yaşamak sevincine ve inanca 
yeniden sevebilirmişiz. yeniden gülebilir ve mutlu olabilirmişiz
işte buna inandık sen bize ne yaptın

çocuklar inanınca bir şeye, sevince çocuklar aşkla işte
ölmeyi bırakıp hep sevseler keşke bombalardan kurtulup 
şarapnel parçaları yerine elleri senin ellerinde 
icardi sen bize ne yaptın çocukları güldürdün

Fotoğraf: Krzysztof Miller-1989